[SP] F A R F R O M Y O U 2
[SP] Far from you
Rate 18+
SEEVIEW
"อืมมม พอแล้วจอม"
เสียงของคนตัวเล็กดังขึ้น เมื่อเจ้าตัวผละออกจากจูบที่แสนหวานของคนรักที่อยู่ด้านข้าง
มันทั้ง
อบอุ่น
และอ่อนหวาน
จนทำให้จริงใจถึงกับสติหลุด
แต่ไม่นานก็กลับเปลี่ยนเป็นความดุดันและรุนแรงตามแบบของจอมทัพ เล่นเอาคนที่กำลังเคลิ้มๆอยู่ได้สติขึ้นมาทันที
"จอมไม่อยากพอเลย"
คนตัวโตพลิกตัวอยู่ด้านบน ก่อนที่จะทิ้งตัวซุกใบหน้าลงไปกับคอหอมๆของคนที่อยู่ใต้ร่าง
"ถึงบอกไงว่า เธอไม่เคยหยุดแค่จูบ" คนตัวเล็กลูบผมคนที่อยู่บนตัวเองอย่างเอ็นดู
ใช่ว่าจริงใจจะไม่ต้องการ
เขาแค่เป็นห่วงกลัวจอมทัพจะเหนื่อยเท่านั้นเอง
"จอมขอเถอะนะครับ"
จอมทัพช้อนตาขึ้น เป็นภาพออดอ้อนที่ไม่ค่อยได้เห็นมาเท่าไหร่
จริงใจถึงกับหลุดขำ
"มันขนาดนั้นเลยเหรอจอม"
"แล้วเธอคิดว่าไง"
มือเล็กๆถูกคว้าไปกอบกุมส่วนที่อ่อนไหวของคนตัวโตที่อยู่ด้านบน มันค่อยๆแข็งขืนขึ้นตามมือของคนตัวเล็กที่ลูบไปมา
"เธอไม่อยากเหรอ"
"........"
"ไม่อยากเเล้วลูบทำไมครับที่รัก"
คนตัวโตถามก็ที่จะพรมจูบไปที่ซอกคอของคนตัวเล็ก ปลายลิ้นร้อนลากไปตามกรอบหน้า ก่อนที่จะประกบกับปากเล็กอีกครั้ง ดูดดุ้นที่ริมฝีปากทำเป็นสิ่งย้ำเตือนให้จริงใจอ้าปาก ต้อนรับลิ้นชื้นของคนที่อยู่ด้านบน
"ไม่ได้ไม่อยาก... " เสียงเล็กเอ่ยขึ้นเมื่อริมฝีปากได้รับอิสระจากคนด้านบน ตอนนี้คนตัวเล็กถูกดึงขึ้นมานั้งครอมที่ตักของจอมทัพเป็นที่เรียบร้อย
"ก็เธอไม่ยอม"
ปากของจริงใจถูกประกบอีกครั้ง ลิ้นร้อนๆแทรกเข้ามาไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ มือของจอมทัพเริ่มลูบไล้ไปตามผิวเนียนของคนตรงหน้า ก่อนที่จะละจูบออกจากริมฝีปากหวานที่อยู่ข้างหน้า
"ใจกลัวเธอเหนื่อย อยากให้เธอพัก"
คนตัวเล็กซุกหน้าไปยังไหล่กว้างของจอมทัพ คนที่โดนเป็นห่วงยกยิ้มอย่างพอใจ
นี้และจริงใจ
เป็นห่วงเขาไปซะทุกเรื่อง
"นี้ไงจอมกำลังพักผ่อน"
"..........."
"ไม่ต้องห่วงจอมนะครับ"
"..........."
"จอมอยากรักเธอ"
"........."
"นะ...นะครับ"
"ก็ได้"
สิ้นเสียงตอบรับเสื้อของคนตัวเล็กก็ถูกปลดออกแทบจะทันที
ริมฝีปากหนาครอบไปที่ตุ่มไตที่ชูชันตามแรงอารมณ์ มือของจอมทัพเริ่มทำหน้าที่ของตัวเองอีกครั้ง ด้วยการประคองเอวทั้งสองข้าง ก่อนที่จะกดสะโพกของคนตัวเล็กเพื่อให้เสียดสีกับแก่นกายร้อนที่อยู่ใต้เนื้อผ้า เสียงคางต่ำในคอ ทำให้จริงใจรู้ว่าจอมทัพกำลังพอใจอย่างมาก
"ใจครับ ยกตัวขึ้น" คนตัวเล็กที่กำลังโดนมอมเมาจนสติไม่อยู่กับตัว ยกตัวขึ้นอย่างว่าง่าย กางเกงของจริงใจถูกถอดออกอย่างรวดเร็วเหลือเพียงร่างที่เปื่อยเปล่า จอมทัพถอดกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน
บทรักเริ่มต้นด้วยความวาบหวามอีกครั้ง จริงใจถูกจับให้นอนลงที่เตียงนุ่มๆ โดยมีร่างของคนตัวใหญ่กว่าแทรกตัวเข้ามาคร่อมทับ รสจูบที่หอมหวานถูกส่งมอบต่อให้เขาอีกครั้ง จอมทัพจับขาเนียนแยกออกจากกันท่อนขาถูกพากผ่านไหล่หนา
"ถ้าเจ็บบอกนะเธอ จะกัดก็ได้" คนตัวเล็กพยักหน้ารับ ริมฝีปากหนากดลงที่แก้มนุ่มช้าๆ เพราะพวกเขาไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากันมา เป็นอาทิตย์หรืออาจจะนานกว่านั้น จอมทัพจำช่วงเวลาครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ไม่ได้ ความกังวลนิดหน่อย เพราะว่า ห้องของเขาไม่มีอุปกรณ์หรือตัวช่วยต่างๆเลย
ก้านนิ้วยาวเริ่มสอดแทรกเข้าไปในช่องทางแคบของคนด้านล่างทีละนิ้ว จริงใจผวากอดจอมทัพไว้แน่น ความเจ็บทั้งหมด ไหลรวมกันไปที่ม่านตาขอคนตัวเล็ก จอมทัพจูบซับหางตาที่มีน้ำใส่เกาะอยู่
"เจ็บมาไหม ขอโทษนะครับที่รัก"
"อ๊ะ มะ ไม่เป็นไรคะ....ครับ"
เสียงของจริงใจขาดช่วงลงเพราะก้านนิ้วที่ค่อยๆขยับเข้าออกช้าๆ จากความเจ็บก็กลับกลายเป็นความสุข ความเสียวซ่านที่ได้รับ จากการถูกปนเปรอ จากช่องทางด้านหลัง และทางด้านหน้า ความเสียวซ่านทำให้สมองของจริงใจไม่รับรู้อะไรอีก
"จะ จอม"
"หืม"
"เข้ามาได้เเล้ว"
"ครับที่รัก"
สะโพกของจริงใจถูกยกขึ้น จอมทัพรูดแก่นกายของเขาสองสามครั้ง ก่อนที่จะค่อยๆกดแก่นกายเข้าช่องทางรักสีสดแช่ค้างไว้ เสียงหวีดร้องขอจริงใจ ทำให้เขาใจชาวูบ มองหน้าคนตัวเล็กที่ตอนนี้มีน้ำตาเอ่ออีกครั้งก่อนกดจูบไปที่แก้มใสด้วยสีหน้าที่กังวล
จริงใจเห็นจอมทัพที่หยุดการเคลื่นไหว แม้ห้องจะมืด แต่ก็ยังพอจะมีแสงสว่างรอดผ่านเข้ามาได้ จริงใจเอื้อมมือไปจับกรอบหน้าของคนด้านบน ลูบแก้มตอบอย่างแผ่วเบา เพื่อให้จอมทัพได้คลายกังวล
"จอม ใจไม่เป็นไรนะครับ"
"เธอเจ็บมากไหม"
"ใจทนได้ครับ"
"........"
"ไม่ต้องกังวลนะครับ"
".........."
"เข้ามานะครับที่รัก"
"ครับ"
จอมทัพค่อยๆกดส่วนปลายเข้าไปในช่องทางแคบอีกครั้ง ใบหน้ายู่ยี่ของคนด้านล่างทำให้รับรู้ได้ว่า คนตัวเล็กกำลังเจ็บปวด แรงตอดรัดจากช่องทางทำให้จอมทัพขยับตัวลำบากมากขึ้น แรงเสียดที่เกิดขึ้นจากการพยายามขยับตัว ทำให้คนตัวเล็กที่อยุ่เด้านล่าง ร้องออกมากอย่างไม่เป็นภาษา จอมทัพกลั่นใจกระแทกเข้าไปเต็มแรงจนสุดลำ
"อ๊ะ"
"เข้าสุดเเล้วครับที่รัก"
จอมทัพแช่แก่นกายค้างไว้พร้อมกดจูบลงกับแก้มนุ่มของคนที่อยู่ด้านล่าง ก่อนที่จะย้ายเป้าหมายมาเป็นริมฝีปากนุ่ม ดูดดุ้นอย่างอ้อยอิ่งก่อนที่จะสอดลิ้นเข้าไปดูดซับความหวานด้านในโพลงปากอีกครั้ง
"ขยับสิจอม"
เสียงกระเซ่าของคนด้านล่างทำให้จอมทัพหมั่นไส้ เขาไม่ขยับเพราะยังอยากให้คนตัวเล็กปรับตัวอีกซักหน่อย
แต่ตอนนี้
"อ้อนก่อน"
อยากแกล้งชิบหาย
"จอมละ...เล่นอะไร"
"ซี๊ดด..บอกให้อ้อน ไม่ได้ให้ตอด"
จอมทัพสูดปากเพราะความเสียวซ่าน จากแรงตอดรัดจากคนตัวเล็กด้านล่างตัวเขา
"ถ้าจะมาแกล้งกันก็เอาออกไป" คนตัวเล็กยู่ปาก เมื่อเห็นว่าไอคนตัวใหญ่ที่อยู่ด้านบน น่าจะจงใจแกล้งเขาอย่างออกนอกหน้าขนาดนี้
"อ้อนสิ...อ้อนหน่อยน้าาา"
จริงใจมองหน้าจอมทัพที่เริ่มหูตกเพราะเขาไม่ตามใจ ก่อนที่จะยกยิ้มอย่างผู้ชนะ สรุปใครจะให้ใครอ้อนกันแน่จอมทัพ
ไอหน้าหมาเอ้ย
จริงใจจับหน้าของคนตัวโตที่อยู่ด้านบนให้มองหน้าเขา
จุ๊บ
"จอมครับ ขยับหน่อยนะครับ" สายตาที่หวานฉ่ำทำให้จอมทัพถึงกับหยุดความคิดที่อยากจะแกล้ง
จุ๊บ
"ใจจะไม่ไหวเเล้ว" น้ำเสียงออดอ้อนถูกยกขึ้นมาใช้อีกครั้ง
จุ๊บ
"อยากโดนรักจะตายอยู่เเล้ว"
"หึ เธอตายแน่"
จอมทัพจุ๊บลงหน้าผากที่เปียกชื่นของคนใต้ร่าง ก่อนที่จะเริ่มขยับอย่างเนิบนาบ เขาดึงตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกเข้าไปอีกครั้ง จากนั้นก็เริ่มเปลี่ยนเป็นการกระแทกเข้าไปด้วยความแรงและถี่ขึ้น จนตัวจริงใจเริ่มที่จะสั่นคลอตามแรงกระแทก
ริมฝีปากหนาเริ่มซุกซนไปที่ไหล่ คลอบลงไปที่ตุ่มไตสีชมพูอีกครั้ง ลิ้นดูดดิ้น ทำให้คนตัวเล็กแอ่นอกรับอย่างช่วยไม่ได้
แรงกระแทกยังคงถี่ขึ้นจนเกิดเสียงดังไปทั่วห้อง เสียงครางหวาน เสียงสถบของคนตัวสูงยังเกิดขึ้นอยู่ไม่ขาด
จริงใจถูกจับให้ผลิกตัวไปอยู่ในท่าชันเขาอีก มือเล็กจับไปที่หัวเตียงนุ่มอย่างรู้งาน จอมทัพแหวกสะโพกนิ่มก่อนจะสอดใส่ตัวตนเขามาอีกครั้งนึง อารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้แรงกระแทกและความถี่ไม่มีเบาลง มือหนาจับสะโพกเล็กให้รับกับจังหวะที่เขาสอดใสตัวตน
"จอมคิดถึงเธอ" จอมทัพก้มลงกระซิบที่หูของจริงใจก่อนที่จะขบเม้นอย่างอดไม่ได้
"อ๊า..ใจก็คะ..คิดถึงง" จริงใจตอบกลับก่อนที่จะหันหน้ามาเพื่อรับจูบร้อนๆของคนด้านบน
"อืม แน่บชิบ"
"อ๊ะ...จะ..จอมม เบาหน่อยใจจะสะ..เสร็จ"
"ซี๊ดดด ครับ พร้อมกัน..นะครับ"
จอมทัพก้มลงโอบเอวเล็กๆไล่พรมจูบตามสันกระดูก ก่อนจับแก่นกายขนาดพอดีมือของคนใต้ล่างชักรูดไปมาเข้ากับจังหวะสะโพกที่กระแทกอยู่ไม่นานคนตัวเล็กก็ปลดปล่อยออกมาเต็มมือ
กระแทกตัวตนอีกไม่นานนัก จอมทัพก็ปลดปล่อยน้ำรักในช่องทางแคบอย่างเต็มรัก พร้อมกับลงตัวทับคนตัวเล็กที่เหนื่อยอ่อนอยู่ด้านล่าง ปากหนายังไม่วายวนเวียนกดจูบกับหลังคอของคนตัวเล็ก
"เอาออกไปจอม ใจจะไปล้าง" จริงใจพูดขึ้นเพราะเห็นว่าไอลูกหมาของเขาไม่ยอกลุกขยับตัวซักที แถมยังมีตัวตนที่เริ่มอ่อนตัวลงเเล้วของไอหมานี่คาอยู่
"อ้อนก่อนแล้วจะเอาออกให้"
"เอา ออก ไป เลย"
"อ้อนก่อนน้าาาา" จอมทัพกอดรัดจริงใจจากด้านหลังแน่น จนจริงใจขยับตัวไม่ได้
"นี้ใครอ้อนใครกันแน่ใจงงเเล้วนะ"
"เธออ้อนเขาหน่อยน้า" พูดจบริมฝีปากหนาก็คลอเคลียกับหลังคอของจริงใจอีกครั้ง
"ทัพอย่าดื้อ ไม่เหนื่อยเหรอไง"
"ต่ออีกรอบได้ไหม"
"ม่ายเอา" คนที่ถูกนอนทับส่ายหน้าเข้ากับหมอนอย่างเหนื่อยอ่อน
"แต่มันแข็งแล้วนะ"
"อะ ไอหมา อะ อย่า ขยับ"
"ต่อนะครับที่รัก"
"อื้อออ"
_____________________________________________
ยังมีต่ออีกนิดในจอยนะแกร๊
Rate 18+
SEEVIEW
"อืมมม พอแล้วจอม"
เสียงของคนตัวเล็กดังขึ้น เมื่อเจ้าตัวผละออกจากจูบที่แสนหวานของคนรักที่อยู่ด้านข้าง
มันทั้ง
อบอุ่น
และอ่อนหวาน
จนทำให้จริงใจถึงกับสติหลุด
แต่ไม่นานก็กลับเปลี่ยนเป็นความดุดันและรุนแรงตามแบบของจอมทัพ เล่นเอาคนที่กำลังเคลิ้มๆอยู่ได้สติขึ้นมาทันที
"จอมไม่อยากพอเลย"
คนตัวโตพลิกตัวอยู่ด้านบน ก่อนที่จะทิ้งตัวซุกใบหน้าลงไปกับคอหอมๆของคนที่อยู่ใต้ร่าง
"ถึงบอกไงว่า เธอไม่เคยหยุดแค่จูบ" คนตัวเล็กลูบผมคนที่อยู่บนตัวเองอย่างเอ็นดู
ใช่ว่าจริงใจจะไม่ต้องการ
เขาแค่เป็นห่วงกลัวจอมทัพจะเหนื่อยเท่านั้นเอง
"จอมขอเถอะนะครับ"
จอมทัพช้อนตาขึ้น เป็นภาพออดอ้อนที่ไม่ค่อยได้เห็นมาเท่าไหร่
จริงใจถึงกับหลุดขำ
"มันขนาดนั้นเลยเหรอจอม"
"แล้วเธอคิดว่าไง"
มือเล็กๆถูกคว้าไปกอบกุมส่วนที่อ่อนไหวของคนตัวโตที่อยู่ด้านบน มันค่อยๆแข็งขืนขึ้นตามมือของคนตัวเล็กที่ลูบไปมา
"เธอไม่อยากเหรอ"
"........"
"ไม่อยากเเล้วลูบทำไมครับที่รัก"
คนตัวโตถามก็ที่จะพรมจูบไปที่ซอกคอของคนตัวเล็ก ปลายลิ้นร้อนลากไปตามกรอบหน้า ก่อนที่จะประกบกับปากเล็กอีกครั้ง ดูดดุ้นที่ริมฝีปากทำเป็นสิ่งย้ำเตือนให้จริงใจอ้าปาก ต้อนรับลิ้นชื้นของคนที่อยู่ด้านบน
"ไม่ได้ไม่อยาก... " เสียงเล็กเอ่ยขึ้นเมื่อริมฝีปากได้รับอิสระจากคนด้านบน ตอนนี้คนตัวเล็กถูกดึงขึ้นมานั้งครอมที่ตักของจอมทัพเป็นที่เรียบร้อย
"ก็เธอไม่ยอม"
ปากของจริงใจถูกประกบอีกครั้ง ลิ้นร้อนๆแทรกเข้ามาไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ มือของจอมทัพเริ่มลูบไล้ไปตามผิวเนียนของคนตรงหน้า ก่อนที่จะละจูบออกจากริมฝีปากหวานที่อยู่ข้างหน้า
"ใจกลัวเธอเหนื่อย อยากให้เธอพัก"
คนตัวเล็กซุกหน้าไปยังไหล่กว้างของจอมทัพ คนที่โดนเป็นห่วงยกยิ้มอย่างพอใจ
นี้และจริงใจ
เป็นห่วงเขาไปซะทุกเรื่อง
"นี้ไงจอมกำลังพักผ่อน"
"..........."
"ไม่ต้องห่วงจอมนะครับ"
"..........."
"จอมอยากรักเธอ"
"........."
"นะ...นะครับ"
"ก็ได้"
สิ้นเสียงตอบรับเสื้อของคนตัวเล็กก็ถูกปลดออกแทบจะทันที
ริมฝีปากหนาครอบไปที่ตุ่มไตที่ชูชันตามแรงอารมณ์ มือของจอมทัพเริ่มทำหน้าที่ของตัวเองอีกครั้ง ด้วยการประคองเอวทั้งสองข้าง ก่อนที่จะกดสะโพกของคนตัวเล็กเพื่อให้เสียดสีกับแก่นกายร้อนที่อยู่ใต้เนื้อผ้า เสียงคางต่ำในคอ ทำให้จริงใจรู้ว่าจอมทัพกำลังพอใจอย่างมาก
"ใจครับ ยกตัวขึ้น" คนตัวเล็กที่กำลังโดนมอมเมาจนสติไม่อยู่กับตัว ยกตัวขึ้นอย่างว่าง่าย กางเกงของจริงใจถูกถอดออกอย่างรวดเร็วเหลือเพียงร่างที่เปื่อยเปล่า จอมทัพถอดกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน
บทรักเริ่มต้นด้วยความวาบหวามอีกครั้ง จริงใจถูกจับให้นอนลงที่เตียงนุ่มๆ โดยมีร่างของคนตัวใหญ่กว่าแทรกตัวเข้ามาคร่อมทับ รสจูบที่หอมหวานถูกส่งมอบต่อให้เขาอีกครั้ง จอมทัพจับขาเนียนแยกออกจากกันท่อนขาถูกพากผ่านไหล่หนา
"ถ้าเจ็บบอกนะเธอ จะกัดก็ได้" คนตัวเล็กพยักหน้ารับ ริมฝีปากหนากดลงที่แก้มนุ่มช้าๆ เพราะพวกเขาไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากันมา เป็นอาทิตย์หรืออาจจะนานกว่านั้น จอมทัพจำช่วงเวลาครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ไม่ได้ ความกังวลนิดหน่อย เพราะว่า ห้องของเขาไม่มีอุปกรณ์หรือตัวช่วยต่างๆเลย
ก้านนิ้วยาวเริ่มสอดแทรกเข้าไปในช่องทางแคบของคนด้านล่างทีละนิ้ว จริงใจผวากอดจอมทัพไว้แน่น ความเจ็บทั้งหมด ไหลรวมกันไปที่ม่านตาขอคนตัวเล็ก จอมทัพจูบซับหางตาที่มีน้ำใส่เกาะอยู่
"เจ็บมาไหม ขอโทษนะครับที่รัก"
"อ๊ะ มะ ไม่เป็นไรคะ....ครับ"
เสียงของจริงใจขาดช่วงลงเพราะก้านนิ้วที่ค่อยๆขยับเข้าออกช้าๆ จากความเจ็บก็กลับกลายเป็นความสุข ความเสียวซ่านที่ได้รับ จากการถูกปนเปรอ จากช่องทางด้านหลัง และทางด้านหน้า ความเสียวซ่านทำให้สมองของจริงใจไม่รับรู้อะไรอีก
"จะ จอม"
"หืม"
"เข้ามาได้เเล้ว"
"ครับที่รัก"
สะโพกของจริงใจถูกยกขึ้น จอมทัพรูดแก่นกายของเขาสองสามครั้ง ก่อนที่จะค่อยๆกดแก่นกายเข้าช่องทางรักสีสดแช่ค้างไว้ เสียงหวีดร้องขอจริงใจ ทำให้เขาใจชาวูบ มองหน้าคนตัวเล็กที่ตอนนี้มีน้ำตาเอ่ออีกครั้งก่อนกดจูบไปที่แก้มใสด้วยสีหน้าที่กังวล
จริงใจเห็นจอมทัพที่หยุดการเคลื่นไหว แม้ห้องจะมืด แต่ก็ยังพอจะมีแสงสว่างรอดผ่านเข้ามาได้ จริงใจเอื้อมมือไปจับกรอบหน้าของคนด้านบน ลูบแก้มตอบอย่างแผ่วเบา เพื่อให้จอมทัพได้คลายกังวล
"จอม ใจไม่เป็นไรนะครับ"
"เธอเจ็บมากไหม"
"ใจทนได้ครับ"
"........"
"ไม่ต้องกังวลนะครับ"
".........."
"เข้ามานะครับที่รัก"
"ครับ"
จอมทัพค่อยๆกดส่วนปลายเข้าไปในช่องทางแคบอีกครั้ง ใบหน้ายู่ยี่ของคนด้านล่างทำให้รับรู้ได้ว่า คนตัวเล็กกำลังเจ็บปวด แรงตอดรัดจากช่องทางทำให้จอมทัพขยับตัวลำบากมากขึ้น แรงเสียดที่เกิดขึ้นจากการพยายามขยับตัว ทำให้คนตัวเล็กที่อยุ่เด้านล่าง ร้องออกมากอย่างไม่เป็นภาษา จอมทัพกลั่นใจกระแทกเข้าไปเต็มแรงจนสุดลำ
"อ๊ะ"
"เข้าสุดเเล้วครับที่รัก"
จอมทัพแช่แก่นกายค้างไว้พร้อมกดจูบลงกับแก้มนุ่มของคนที่อยู่ด้านล่าง ก่อนที่จะย้ายเป้าหมายมาเป็นริมฝีปากนุ่ม ดูดดุ้นอย่างอ้อยอิ่งก่อนที่จะสอดลิ้นเข้าไปดูดซับความหวานด้านในโพลงปากอีกครั้ง
"ขยับสิจอม"
เสียงกระเซ่าของคนด้านล่างทำให้จอมทัพหมั่นไส้ เขาไม่ขยับเพราะยังอยากให้คนตัวเล็กปรับตัวอีกซักหน่อย
แต่ตอนนี้
"อ้อนก่อน"
อยากแกล้งชิบหาย
"จอมละ...เล่นอะไร"
"ซี๊ดด..บอกให้อ้อน ไม่ได้ให้ตอด"
จอมทัพสูดปากเพราะความเสียวซ่าน จากแรงตอดรัดจากคนตัวเล็กด้านล่างตัวเขา
"ถ้าจะมาแกล้งกันก็เอาออกไป" คนตัวเล็กยู่ปาก เมื่อเห็นว่าไอคนตัวใหญ่ที่อยู่ด้านบน น่าจะจงใจแกล้งเขาอย่างออกนอกหน้าขนาดนี้
"อ้อนสิ...อ้อนหน่อยน้าาา"
จริงใจมองหน้าจอมทัพที่เริ่มหูตกเพราะเขาไม่ตามใจ ก่อนที่จะยกยิ้มอย่างผู้ชนะ สรุปใครจะให้ใครอ้อนกันแน่จอมทัพ
ไอหน้าหมาเอ้ย
จริงใจจับหน้าของคนตัวโตที่อยู่ด้านบนให้มองหน้าเขา
จุ๊บ
"จอมครับ ขยับหน่อยนะครับ" สายตาที่หวานฉ่ำทำให้จอมทัพถึงกับหยุดความคิดที่อยากจะแกล้ง
จุ๊บ
"ใจจะไม่ไหวเเล้ว" น้ำเสียงออดอ้อนถูกยกขึ้นมาใช้อีกครั้ง
จุ๊บ
"อยากโดนรักจะตายอยู่เเล้ว"
"หึ เธอตายแน่"
จอมทัพจุ๊บลงหน้าผากที่เปียกชื่นของคนใต้ร่าง ก่อนที่จะเริ่มขยับอย่างเนิบนาบ เขาดึงตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกเข้าไปอีกครั้ง จากนั้นก็เริ่มเปลี่ยนเป็นการกระแทกเข้าไปด้วยความแรงและถี่ขึ้น จนตัวจริงใจเริ่มที่จะสั่นคลอตามแรงกระแทก
ริมฝีปากหนาเริ่มซุกซนไปที่ไหล่ คลอบลงไปที่ตุ่มไตสีชมพูอีกครั้ง ลิ้นดูดดิ้น ทำให้คนตัวเล็กแอ่นอกรับอย่างช่วยไม่ได้
แรงกระแทกยังคงถี่ขึ้นจนเกิดเสียงดังไปทั่วห้อง เสียงครางหวาน เสียงสถบของคนตัวสูงยังเกิดขึ้นอยู่ไม่ขาด
จริงใจถูกจับให้ผลิกตัวไปอยู่ในท่าชันเขาอีก มือเล็กจับไปที่หัวเตียงนุ่มอย่างรู้งาน จอมทัพแหวกสะโพกนิ่มก่อนจะสอดใส่ตัวตนเขามาอีกครั้งนึง อารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้แรงกระแทกและความถี่ไม่มีเบาลง มือหนาจับสะโพกเล็กให้รับกับจังหวะที่เขาสอดใสตัวตน
"จอมคิดถึงเธอ" จอมทัพก้มลงกระซิบที่หูของจริงใจก่อนที่จะขบเม้นอย่างอดไม่ได้
"อ๊า..ใจก็คะ..คิดถึงง" จริงใจตอบกลับก่อนที่จะหันหน้ามาเพื่อรับจูบร้อนๆของคนด้านบน
"อืม แน่บชิบ"
"อ๊ะ...จะ..จอมม เบาหน่อยใจจะสะ..เสร็จ"
"ซี๊ดดด ครับ พร้อมกัน..นะครับ"
จอมทัพก้มลงโอบเอวเล็กๆไล่พรมจูบตามสันกระดูก ก่อนจับแก่นกายขนาดพอดีมือของคนใต้ล่างชักรูดไปมาเข้ากับจังหวะสะโพกที่กระแทกอยู่ไม่นานคนตัวเล็กก็ปลดปล่อยออกมาเต็มมือ
กระแทกตัวตนอีกไม่นานนัก จอมทัพก็ปลดปล่อยน้ำรักในช่องทางแคบอย่างเต็มรัก พร้อมกับลงตัวทับคนตัวเล็กที่เหนื่อยอ่อนอยู่ด้านล่าง ปากหนายังไม่วายวนเวียนกดจูบกับหลังคอของคนตัวเล็ก
"เอาออกไปจอม ใจจะไปล้าง" จริงใจพูดขึ้นเพราะเห็นว่าไอลูกหมาของเขาไม่ยอกลุกขยับตัวซักที แถมยังมีตัวตนที่เริ่มอ่อนตัวลงเเล้วของไอหมานี่คาอยู่
"อ้อนก่อนแล้วจะเอาออกให้"
"เอา ออก ไป เลย"
"อ้อนก่อนน้าาาา" จอมทัพกอดรัดจริงใจจากด้านหลังแน่น จนจริงใจขยับตัวไม่ได้
"นี้ใครอ้อนใครกันแน่ใจงงเเล้วนะ"
"เธออ้อนเขาหน่อยน้า" พูดจบริมฝีปากหนาก็คลอเคลียกับหลังคอของจริงใจอีกครั้ง
"ทัพอย่าดื้อ ไม่เหนื่อยเหรอไง"
"ต่ออีกรอบได้ไหม"
"ม่ายเอา" คนที่ถูกนอนทับส่ายหน้าเข้ากับหมอนอย่างเหนื่อยอ่อน
"แต่มันแข็งแล้วนะ"
"อะ ไอหมา อะ อย่า ขยับ"
"ต่อนะครับที่รัก"
"อื้อออ"
_____________________________________________
ยังมีต่ออีกนิดในจอยนะแกร๊
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น