SP l ของขวัญคือขนมห่อเหลืองอะแกคิดไรมาก
R A T E : 18+
SP l ของขวัญคือขนมห่อเหลืองอะแกคิดไรมาก
“ใครบอกให้หนมทำแบบนี้ครับ” เสียงแหบของคนเป็นน้องเอ่ยขึ้น หลังจากรวบก้อนกลมๆลงนอนที่เตียง แกะกิ๊บติดผมรูปโบว์ออก กดจูบริมฝีปากเล็กอย่างแผ่วเบา ลิ้นร้อนแตะลงที่ริ้มฝีปากนุ่มช้าๆ เพื่อเป็นการขออนุญาติลุกล้ำเข้าไป ดูดซับความหวานในโพลงปาก
แขนเล็กที่จับผ้าอยู่ด้านในปล่อยออก เปลี่ยนมาเป็นค้องแขนคนด้านบนแทน
“แมนเมืองบอก” เสียงเล็กๆตอบขึ้นเบาๆ น้ำเสียงแหบพล่าบนกระเส่า ทำเอาคนฟังใจเต้นแรง แต่ก็ยังไม่เลิกวุ่นวายกับคอหอมๆ
“งั้นป้องแกะของขวัญเลยได้ไหมครับ” คนด้านบนใช้สายตาวิบวับมองหน้าของคนด้านล่าง ก่อนที่จะค่อยๆใช้สายตามองลากผ่านบริเวณรอบทับของผ้าที่บริเวณช่วงหน้าอกข้างหนึ่ง เพราะอีกข้างตอนนี้หลุดลุยแล้วเนื่องจากมือทีคล้องอยู่ที่คอ
“น้องป้องร้อนไหม อยากอาบน้ำรึเปล่า” คนตัวเล็กย้อนถามแต่ตัวเองก็เสสายตาไปทางอื่น เพราะคนด้านบนยืดตัวขึ้นปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาของตัวเอง เผยให้เห็นรอยสักเล็กๆที่หน้าอก และไหปลาร้า
“ไม่เป็นไรครับ” คนน้องส่ายหัวก่อนที่เสื้อเชิ้ตจะหลุดออกจากตัวหมด
ใจของขนมปังเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
เหมือนตัวจะระเบิด
“ป้องอยากแกะของขวัญตอนนี้เลย” ยิ้มมุมปากของคนด้านบนทำเอาคนตัวเล็กใจสั่นรัว
น้องปกป้องจะฆ่าหนมปังแน่ๆ
“แต่” มือเล็กที่หลุดออกจากผ้าห่มโดนดึงให้จับส่วนนั้นของคนด้านบน ขนมปังสะดุ้งเพราะความแน่ที่สัมผัสอยู่จนต้องชักมือออก แต่
ยังช้าไป
โดนน้องปกป้องกดมือไว้แบบนั้น
“แกะกางเกงให้ป้องก่อนได้ไหมครับ”
แงงงงง
หนมปังอยากหายตัว
“เรา เราๆ เราอยากเข้าห้องน้ำ ขอๆๆๆ เข้าห้องน้ำก่อนได้ไหม”
คนด้านบนยิ้ม ล้มตัวลงข้างก้อนผ้าห่มที่น่ารัก กดจูบที่แก้มของคนขี้เขิน
ผ่านมาเป็นปีแล้วยังเขินอยู่อีก
“ก็ได้ครับ” ปกป้องเอาผ้าห่มห่อตัวคนรักเอาไว้ “แต่ห้ามใส่เสื้อผ้านะ ป้องยังไม่ได้แกะของขวัญ ถ้ากลับมาแล้วใส่เสื้อผ้าแล้ว ป้องจะโกรธมากๆ” ก่อนที่จะเดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำออกมาส่งให้ขนมปัง และเจ้าตัวก็เดินออกไปเพื่อใช้ห้องน้ำด้านนอก
15 นาที
ปกป้องเดินเข้ามาในห้อง หลังจากอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว มือหนาถือของขวัญเข้ามาในห้อง เห็นคนตัวเล็ก นั้งใส่เสื้อคลุมอาบน้ำอยู่บนเตียง พยายามติดโบว์กลับเข้าไปที่ผมนุ่มอีกครั้ง
น่าเอ็นดูเป็นบ้า
“น้องปกป้อง เรา เอ่อ เราติดโบว์ไม่ได้” คนตัวเล็กช้อนตามองอย่างของความเห็นใจ
ปกป้องเดินเข้าหาคนตัวเล็กที่อยู่บนเตียง แบมือขอโบว์เล็กๆจากคนรัก ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นถุงกระดาษสีน้ำตาลแทน
“ของขวัญครับ” ขนมปังยิ้มตาหยี ก่อนจะแกะของขวัญดู
“โอ้โห้ เป็นหนังด้วย สวยมากๆๆๆ” สมุดโน๊ตหนังสือน้ำตาลเข้าเซตกับปากกา และที่ใส่นามบัตรหนังสีเดียวกันเข้าเซตในกล่องเป็นอย่างดี
“ป้องเห็นว่าหนมใช้สมุดจนเล่มนั้นจนจะหมดแล้ว เลยซื้อเซตนี้ให้ใหม่ ชอบไหมครับ” ป้องมองหน้าคนตัวเล็กที่ยิ้มแก้มปริอยู่ตรงหน้า คนตัวเล็ก ยืนหน้าเข้ามาหอมแก้มเค้าอย่างรวดเร็ว
น่ารักเกินไปแล้ว
“เราชอบมากๆๆๆๆ เราขอบคุณน้องป้องน้า” ขนมปังมองของขวัญอย่างมีความสุข น้องปกป้องใส่ใจเค้าตลอดเลยแม้กระทั้งเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้ เค้ามีความสุขมากๆแล้วก็รักน้องปกป้องมากๆ
“งั้น ป้องแกะของขวัญของป้องได้รึยัง” คนตัวเล็กชะงัก
ลืม
หนมปังลืมสนิท
ถุงของขวัญโดนยึดจากมือ แขนเล็กถูกยกขึ้นให้คล้องคอของคนตรงหน้า ใบหน้าที่สองใกล้กันเรื่อยๆจนกระทั้งถูกกดจูบจากคนตัวโตอีกครั้ง ครั้งนี้ขนมปังเป็นคนเริ่มเอาลิ้นเล็กๆแตะที่ริมฝีปากหนาก่อน คนเป็นน้องรู้สึกตื่นเต้นที่คนตัวเล็กต้องการเริ่ม จึงยอมเปิดปากรับลิ้นเล็กๆแต่โดยดี
เริ่มต้นไม่ช้า ไม่เร็ว เป็นแบบที่ทั้งคู่ชอบ คนตัวเล็กโดนกดลงบนเตียงอีกครั้ง ลิ้นร้อนๆยังคนวนอยู่ที่หน้าอกหวานๆ กลิ่นหอมๆทำให้ปกป้องหยุดใจไม่ไหว แต่ก็ต้องชะงัดเมื่อคนตัวเล็กยื่นมือสั่นๆของตนมากอบกุมส่วนแข็งขืนในชุดคลุมอาบน้ำของเค้า
“อันนี้ใครสอนครับ” คนด้านบนหยุดการกระทำทั้งหมด ยกยิ้มด้วยความพอใจ แต่ในใจเริ่มปั่นป่วนไม่หยุดเพราะว่าขนมปังไม่เคยแสดงออกอะไรแบบนี้มาก่อน
“อินเตอร์เน็ต วันนี้เราอ่านทั้งวันเลยๆๆว่าเราต้องทำยังไง” คนตัวเล็กตอบตามความจริงทั้งหมด วันนี้เค้านั้งอ่านวิธีของแมนเมืองทั้งวัน
มีแต่วิธีทะลึงๆทั้งนั้น
แต่ๆๆๆๆๆๆๆ
เค้ารีวิวมาว่าคนรักจะพึงพอใจ
หนมปังต้องสู้!
“แล้วเค้าสอนยังไงต่อครับ” ความตื่นเต้นปนความอยากรู้อยากเห็นเริ่มครอบงำ คนตัวเล็กเห็นแววตาฉายความพึงพอใจเลยทำให้มั่นใจมากขึ้น
“งั้นๆๆ เอาแบบนี้ได้ไหม น้องป้องนั้งลงก่อนได้ไหมๆ ตรงนี้ๆๆ” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็จับมือคนตัวโตให้ลุกออก ก่อนจะให้นั้งพิงกับหัวเตียงแบบที่อ่านมา คนเป็นน้องทำตามอย่างว่าง่าย มองดูหน้าคนรักที่พยายามคิดนู้นคิดนี่เหมือนทบทวนที่ตัวเองอ่านมาอย่างเอ็นดู
“แล้วไงต่อครับ”
คนตัวเล็กกลางขาของคนตัวโตออก ปกป้องใจกระตุกวูบเมื่อคนตัวเล็กแหวกสาปชุดอาบน้ำของเค้าออกช้าๆจากที่หมิ่นเหม่อยู่แล้ว เผยให้เห็นถึงสิ่งแข็งขืนที่อยู่ด้านใน คนตัวเล็กคลานเข่าเข้าใกล้อย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนที่จะ ใช้มือเล็กๆจับส่วนนั้นของเค้าอย่างแผ่วเบา รูดขึ้นรูดลงเป็นจังช้าๆ
“ซี๊ดด”
เสียงซี๊ดปากจากคนตัวโตทำให้ขนมปังช้อนตามอง เค้าเองคงทำถูกต้องแล้ว เค้าเริ่มทบทวนวิธีการต่างๆอีกครั้ง ก่อนที่จะก้มหน้าลงแนบแก้มใสลงไปแท่งร้อน ปกป้องมองการกระทำแบบกล้าๆกลัวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเอ็นดู ทั้งเสียวซ่าน ได้แต่คำรามในคออย่างเหลืออด
มันยั่วจนอยากกดให้จมเขี้ยวจริงๆ
เค้าว่าเค้าใจเย็นพอ แต่ว่าคนเป็นพี่เริ่มประมวลผลเพื่อเปลี่ยนท่าทางอีกครั้งทำให้เค้าแทบกลั้นหายใจ เมื่อปากเล็กๆเริ่มโอบแท่งร้อนๆของเค้าจนเกือบมิดค่อยๆผงกหัวขึ้นลงช้าๆ มือหนาจับที่กลุ่มผมนุ่ม อย่างให้กำลังใจ เชิตหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน เลียริมฝีปากช้าๆ
ก่อนที่จะขยับตัวให้นั้งท่าถนัด ดันปากเล็กๆที่กำลังห่อรัดของเค้าไว้เหมือนกินไอติมแท่งโปรด เปลี่ยนจากแท่งร้อน เป็นนิ้วของเค้า คนตัวเล็กตกใจเล็กน้อย เพราะกลัวทำอะไรผิด แต่ก็ยังไม่ละจากนิ้วของเค้า
ปกป้องจับให้คนตัวเล็กหยุด ยืดตัวขึ้นทิ้งน้ำหนักลงเข่าทั้งสองข้าง มืออีกข้าง เอื้อมไปจับชายผ้าคลุมอาบน้ำของอีกคนนึงให้เลือนขึ้นจนเห็นก้นนิ่ม ดึงนิ้วออกจากปากเล็ก ก่อนที่จะจับแท่งร้อนของตัวเอง ลูบไปบนปากเล็กอีกครั้งเพื่อให้รับตัวตนของเค้าเข้าไปใหม่
นิ้วหนา กดลงที่รูดจีบสีสดที่แอ่นอยู่ช้าๆ ก่อนที่จะค่อยๆดันเข้าไปที่ระนิ้วจนสุด เล่นเอาคนตัวเล็กละปากออก หลุดครางเบาๆด้วยความรู้สึกเต็มล้น
“อย่าหยุดครับที่รัก เอาเข้าปากครับ” คนเป็นน้องสั่งหลังจากที่เห็นขนมปังหยุดการกระทำ นิ้วแกร่งเริ่มทำหน้าที่เข้าออกอีกครั้ง โดนจุดที่ทำให้คนตัวเล็กถึงกับครางหวิว ตอดรัดนิ้วแกร่งจนขยับแทบไม่ได้
“เสียวไหมครับ”
“อืม” คนตังเล็กช้อนตามองคนเป็นน้องที่กำลังแกล้งเข้าอยู่
ใช่น้องปกป้องแกล้งเค้า
“แล้วในเน็ตสอนอะไรอีกไหมครับ” เสียงแหบพล่าทำเอาขนมปังขนลุกสู้ ก่อนที่จะเริ่มขยับปากอีกครั้ง
“ถ้าไม่มีแล้ว ป้องจะเสร็จในปากนะครับ” รอยยิ้มร้ายๆถูกจุดขึ้น กลายเป็นว่าคนตัวเล็กถูกสะโพกสอบสวนเข้าปากลึกจนถึงคอ มือหนาเริ่มกอบกุมตัวตนของขนมปัง ออกแรงรูดเบาๆช้าๆ
คนตัวเล็กช้อนตามองอย่างน่าสงสาร
“สรุปแล้วในเน็ตสอนอะไรอีกครับ” ปกป้องหยุดนิ้วที่เคลื่อนไหว หลังจากมองหน้าขนมปัง เหมือนเจ้าตัวจะอยากพูดอะไรซักอย่าง ดึงตัวตนของตัวเองออกจากปากเล็ก
“เค้าบอกว่าในน้องป้อง นะ นอนเฉยๆ”
คราวนี้ปกป้องรู้แล้ว
ปกป้องทิ้งตัวลงอีกครั้งนั้งพิงหัวเตียง ยกยิ้มขึ้นมาไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ ก่อนจะจับคนตัวเล็กนั้งบนตัก ตัวตนของทั้งคู่สีกันเบาๆจนเกิดเสียงครางเล็กๆอีกครั้ง
“เริ่มเลยครับ ป้องไม่ไหวแล้ว” เห็นขนมปังเงอะๆงะๆ ปกป้องก็ได้แต่ยิ้มเล็กๆด้วยความเอ็นดูอีกครั้ง
เค้านั้นแหละต้องลงมือสอนเอง
อินเตอร์เน็ตก็คงช่วยไม่ได้
“แบบนี้ครับที่รัก” คนน้องยกตัวคนด้านบนขึ้น แหวกก้นนิ่มๆออกจากัน “จับของป้องครับ” มือเล็กจับแท่งร้อนๆ “ค่อยๆกดตัวลงมาครับ” คนตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย ค่อยๆกดช่องทางรักลงไปช้าๆ จนสุด
หน้าเล็กๆบิดเบี้ยวตามแรงอารมณ์ แช่ค้างไว้อยู่อย่างนั้น
“ขยับตัวครับ เอาแบบที่หนมชอบ” คนด้านล่างเริ่มจับเอวเล็กขยับขึ้นลงช้าๆ ก่อนจะให้คนตัวเล็กเป็นอิสระในการคุมจังหวะด้วยตัวเอง
เสียงเตียงดังเป็นจังหวะ ปกป้องยันตัวเองไว้ด้วยแขนทั้งสอง มองคนตัวเล็กที่กำลังขึ้นลงบนตัวเค้าอย่างพอใจ เสียงครางกระเส่า เหงือตามกรอบหน้า ทำให้เค้าถึงกับอดใจไม่ไหว สวนสะโพกกระแทกเข้าไปหนักๆหลายครั้ง ก้มลงดูดดุ้นตุ่มไตสีหวานจนเริ่มบวม กดจูบผิวขาวจนแดงเป็นจุดๆ
“นะ น้องป้อง ชะ ชอบไหม” เสียงเล็กดังขึ้น ก่อนที่การกระทำจะหยุด
“ชอบครับ เหนื่อยไหม” ปกป้องละกิจกรรมบนตัวขนมปังทั้งหมด ก่อนจะจับจูบคนตัวเล็กที่กำลังพักเหนื่อย
“เหนื่อยอ่า” คนตัวเล็กงอแง แต่ว่าสะโพบดลงบนตักเค้าไม่หยุด
มันยั่วจริงๆโว้ย
“อยากต่อไหมครับ” ปกป้องเริ่มกระแทกสะโพกหนักแต่ช้า ทำเอาคนด้านบนครางหวิว
“อืม” คนตัวเล็กเชิดหน้าด้วยเสียว จนหน้าแกล้ง
“อ้อนก่อนเร็ว” ปกป้องจับคนตัวเล็กพลิกลงเตียงโดยที่ยังเชื่อมต่อกัน ยกขาขึ้นเกี่ยวเอวหนาไว้ แต่ไม่ขยับ ผลทำให้ช่องทางตอดรัดเค้าอย่างแรงจนจะถึงปลายทาง
“อ้อนยัง อ๊ะ ไง” ความวูบโหวงเกิดขึ้นเมื่อคนด้านบนดึงแก่นกายออกจนเกือบสุด และกระแทกกลับเข้าไปอย่างแรง ก่อนที่จะค้างไว้เหมือนลงโทษ
“แบบที่หนมชอบทำ” ตัวตนของคนด้านบนโดนดึงออกอีกครั้ง มันทั้งวูบโหวงและเสียงซ่านจนน้ำตาคลอ
ขนมปังสมองพล่ามัวไปหมด รีบคิดหาวิธีเติมเต็มให้เร็วที่สุด
“ป้องรักหนมหน่อย หนมไม่ไหวแล้วครับ” รอยยิ้มถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง สะโพกสอบเริ่มทำงานอีกครั้งคร่าวนี้เป็นคนข้างบนที่โถมสะโพกลงไม่หยุด
“แรงกว่านี้ไหมครับ” เสียงกระซิบแหบพล่าแทรกเข้าในสมองที่ว่างเปล่า
“แรงอะ อีก”
สะโพกหนาเพิ่มความถี่และความแรงตามคำสั่ง มือหนารูดรังในจังหวะเดียวกัน เสียงเตียงที่ขยับเขยือน เสียงแอร์ เสียงในลำคอ และเสียงครางเล็กๆ ผสมกันอยู่ในอากาศ ก่อนที่คนตัวเล็กจะปลดปล่อยในเวลาต่อมา เพียงอีกไม่กี่วินาทีคนด้านบนก็สุขสมไม่แพ้กัน
“ปีหน้าเราไม่ให้ของขวัญชิ้นนี้แล้ว เราเมื่อย”
ปกป้องพลิกคนตัวเล็กมากอด
“ปีหน้าเราจะไม่เชื่อแมนเมืองแล้วด้วย แมนเมืองคนใจร้าย!”
.
.
รักลูกให้ถูกทาง - รักษากล่าวไว้
บรรยายยาวจนนิ้วล็อก
รัก♥️
SEEVIEW
SP l ของขวัญคือขนมห่อเหลืองอะแกคิดไรมาก
“ใครบอกให้หนมทำแบบนี้ครับ” เสียงแหบของคนเป็นน้องเอ่ยขึ้น หลังจากรวบก้อนกลมๆลงนอนที่เตียง แกะกิ๊บติดผมรูปโบว์ออก กดจูบริมฝีปากเล็กอย่างแผ่วเบา ลิ้นร้อนแตะลงที่ริ้มฝีปากนุ่มช้าๆ เพื่อเป็นการขออนุญาติลุกล้ำเข้าไป ดูดซับความหวานในโพลงปาก
แขนเล็กที่จับผ้าอยู่ด้านในปล่อยออก เปลี่ยนมาเป็นค้องแขนคนด้านบนแทน
“แมนเมืองบอก” เสียงเล็กๆตอบขึ้นเบาๆ น้ำเสียงแหบพล่าบนกระเส่า ทำเอาคนฟังใจเต้นแรง แต่ก็ยังไม่เลิกวุ่นวายกับคอหอมๆ
“งั้นป้องแกะของขวัญเลยได้ไหมครับ” คนด้านบนใช้สายตาวิบวับมองหน้าของคนด้านล่าง ก่อนที่จะค่อยๆใช้สายตามองลากผ่านบริเวณรอบทับของผ้าที่บริเวณช่วงหน้าอกข้างหนึ่ง เพราะอีกข้างตอนนี้หลุดลุยแล้วเนื่องจากมือทีคล้องอยู่ที่คอ
“น้องป้องร้อนไหม อยากอาบน้ำรึเปล่า” คนตัวเล็กย้อนถามแต่ตัวเองก็เสสายตาไปทางอื่น เพราะคนด้านบนยืดตัวขึ้นปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาของตัวเอง เผยให้เห็นรอยสักเล็กๆที่หน้าอก และไหปลาร้า
“ไม่เป็นไรครับ” คนน้องส่ายหัวก่อนที่เสื้อเชิ้ตจะหลุดออกจากตัวหมด
ใจของขนมปังเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
เหมือนตัวจะระเบิด
“ป้องอยากแกะของขวัญตอนนี้เลย” ยิ้มมุมปากของคนด้านบนทำเอาคนตัวเล็กใจสั่นรัว
น้องปกป้องจะฆ่าหนมปังแน่ๆ
“แต่” มือเล็กที่หลุดออกจากผ้าห่มโดนดึงให้จับส่วนนั้นของคนด้านบน ขนมปังสะดุ้งเพราะความแน่ที่สัมผัสอยู่จนต้องชักมือออก แต่
ยังช้าไป
โดนน้องปกป้องกดมือไว้แบบนั้น
“แกะกางเกงให้ป้องก่อนได้ไหมครับ”
แงงงงง
หนมปังอยากหายตัว
“เรา เราๆ เราอยากเข้าห้องน้ำ ขอๆๆๆ เข้าห้องน้ำก่อนได้ไหม”
คนด้านบนยิ้ม ล้มตัวลงข้างก้อนผ้าห่มที่น่ารัก กดจูบที่แก้มของคนขี้เขิน
ผ่านมาเป็นปีแล้วยังเขินอยู่อีก
“ก็ได้ครับ” ปกป้องเอาผ้าห่มห่อตัวคนรักเอาไว้ “แต่ห้ามใส่เสื้อผ้านะ ป้องยังไม่ได้แกะของขวัญ ถ้ากลับมาแล้วใส่เสื้อผ้าแล้ว ป้องจะโกรธมากๆ” ก่อนที่จะเดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำออกมาส่งให้ขนมปัง และเจ้าตัวก็เดินออกไปเพื่อใช้ห้องน้ำด้านนอก
15 นาที
ปกป้องเดินเข้ามาในห้อง หลังจากอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว มือหนาถือของขวัญเข้ามาในห้อง เห็นคนตัวเล็ก นั้งใส่เสื้อคลุมอาบน้ำอยู่บนเตียง พยายามติดโบว์กลับเข้าไปที่ผมนุ่มอีกครั้ง
น่าเอ็นดูเป็นบ้า
“น้องปกป้อง เรา เอ่อ เราติดโบว์ไม่ได้” คนตัวเล็กช้อนตามองอย่างของความเห็นใจ
ปกป้องเดินเข้าหาคนตัวเล็กที่อยู่บนเตียง แบมือขอโบว์เล็กๆจากคนรัก ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นถุงกระดาษสีน้ำตาลแทน
“ของขวัญครับ” ขนมปังยิ้มตาหยี ก่อนจะแกะของขวัญดู
“โอ้โห้ เป็นหนังด้วย สวยมากๆๆๆ” สมุดโน๊ตหนังสือน้ำตาลเข้าเซตกับปากกา และที่ใส่นามบัตรหนังสีเดียวกันเข้าเซตในกล่องเป็นอย่างดี
“ป้องเห็นว่าหนมใช้สมุดจนเล่มนั้นจนจะหมดแล้ว เลยซื้อเซตนี้ให้ใหม่ ชอบไหมครับ” ป้องมองหน้าคนตัวเล็กที่ยิ้มแก้มปริอยู่ตรงหน้า คนตัวเล็ก ยืนหน้าเข้ามาหอมแก้มเค้าอย่างรวดเร็ว
น่ารักเกินไปแล้ว
“เราชอบมากๆๆๆๆ เราขอบคุณน้องป้องน้า” ขนมปังมองของขวัญอย่างมีความสุข น้องปกป้องใส่ใจเค้าตลอดเลยแม้กระทั้งเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้ เค้ามีความสุขมากๆแล้วก็รักน้องปกป้องมากๆ
“งั้น ป้องแกะของขวัญของป้องได้รึยัง” คนตัวเล็กชะงัก
ลืม
หนมปังลืมสนิท
ถุงของขวัญโดนยึดจากมือ แขนเล็กถูกยกขึ้นให้คล้องคอของคนตรงหน้า ใบหน้าที่สองใกล้กันเรื่อยๆจนกระทั้งถูกกดจูบจากคนตัวโตอีกครั้ง ครั้งนี้ขนมปังเป็นคนเริ่มเอาลิ้นเล็กๆแตะที่ริมฝีปากหนาก่อน คนเป็นน้องรู้สึกตื่นเต้นที่คนตัวเล็กต้องการเริ่ม จึงยอมเปิดปากรับลิ้นเล็กๆแต่โดยดี
เริ่มต้นไม่ช้า ไม่เร็ว เป็นแบบที่ทั้งคู่ชอบ คนตัวเล็กโดนกดลงบนเตียงอีกครั้ง ลิ้นร้อนๆยังคนวนอยู่ที่หน้าอกหวานๆ กลิ่นหอมๆทำให้ปกป้องหยุดใจไม่ไหว แต่ก็ต้องชะงัดเมื่อคนตัวเล็กยื่นมือสั่นๆของตนมากอบกุมส่วนแข็งขืนในชุดคลุมอาบน้ำของเค้า
“อันนี้ใครสอนครับ” คนด้านบนหยุดการกระทำทั้งหมด ยกยิ้มด้วยความพอใจ แต่ในใจเริ่มปั่นป่วนไม่หยุดเพราะว่าขนมปังไม่เคยแสดงออกอะไรแบบนี้มาก่อน
“อินเตอร์เน็ต วันนี้เราอ่านทั้งวันเลยๆๆว่าเราต้องทำยังไง” คนตัวเล็กตอบตามความจริงทั้งหมด วันนี้เค้านั้งอ่านวิธีของแมนเมืองทั้งวัน
มีแต่วิธีทะลึงๆทั้งนั้น
แต่ๆๆๆๆๆๆๆ
เค้ารีวิวมาว่าคนรักจะพึงพอใจ
หนมปังต้องสู้!
“แล้วเค้าสอนยังไงต่อครับ” ความตื่นเต้นปนความอยากรู้อยากเห็นเริ่มครอบงำ คนตัวเล็กเห็นแววตาฉายความพึงพอใจเลยทำให้มั่นใจมากขึ้น
“งั้นๆๆ เอาแบบนี้ได้ไหม น้องป้องนั้งลงก่อนได้ไหมๆ ตรงนี้ๆๆ” ว่าแล้วคนตัวเล็กก็จับมือคนตัวโตให้ลุกออก ก่อนจะให้นั้งพิงกับหัวเตียงแบบที่อ่านมา คนเป็นน้องทำตามอย่างว่าง่าย มองดูหน้าคนรักที่พยายามคิดนู้นคิดนี่เหมือนทบทวนที่ตัวเองอ่านมาอย่างเอ็นดู
“แล้วไงต่อครับ”
คนตัวเล็กกลางขาของคนตัวโตออก ปกป้องใจกระตุกวูบเมื่อคนตัวเล็กแหวกสาปชุดอาบน้ำของเค้าออกช้าๆจากที่หมิ่นเหม่อยู่แล้ว เผยให้เห็นถึงสิ่งแข็งขืนที่อยู่ด้านใน คนตัวเล็กคลานเข่าเข้าใกล้อย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนที่จะ ใช้มือเล็กๆจับส่วนนั้นของเค้าอย่างแผ่วเบา รูดขึ้นรูดลงเป็นจังช้าๆ
“ซี๊ดด”
เสียงซี๊ดปากจากคนตัวโตทำให้ขนมปังช้อนตามอง เค้าเองคงทำถูกต้องแล้ว เค้าเริ่มทบทวนวิธีการต่างๆอีกครั้ง ก่อนที่จะก้มหน้าลงแนบแก้มใสลงไปแท่งร้อน ปกป้องมองการกระทำแบบกล้าๆกลัวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเอ็นดู ทั้งเสียวซ่าน ได้แต่คำรามในคออย่างเหลืออด
มันยั่วจนอยากกดให้จมเขี้ยวจริงๆ
เค้าว่าเค้าใจเย็นพอ แต่ว่าคนเป็นพี่เริ่มประมวลผลเพื่อเปลี่ยนท่าทางอีกครั้งทำให้เค้าแทบกลั้นหายใจ เมื่อปากเล็กๆเริ่มโอบแท่งร้อนๆของเค้าจนเกือบมิดค่อยๆผงกหัวขึ้นลงช้าๆ มือหนาจับที่กลุ่มผมนุ่ม อย่างให้กำลังใจ เชิตหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน เลียริมฝีปากช้าๆ
ก่อนที่จะขยับตัวให้นั้งท่าถนัด ดันปากเล็กๆที่กำลังห่อรัดของเค้าไว้เหมือนกินไอติมแท่งโปรด เปลี่ยนจากแท่งร้อน เป็นนิ้วของเค้า คนตัวเล็กตกใจเล็กน้อย เพราะกลัวทำอะไรผิด แต่ก็ยังไม่ละจากนิ้วของเค้า
ปกป้องจับให้คนตัวเล็กหยุด ยืดตัวขึ้นทิ้งน้ำหนักลงเข่าทั้งสองข้าง มืออีกข้าง เอื้อมไปจับชายผ้าคลุมอาบน้ำของอีกคนนึงให้เลือนขึ้นจนเห็นก้นนิ่ม ดึงนิ้วออกจากปากเล็ก ก่อนที่จะจับแท่งร้อนของตัวเอง ลูบไปบนปากเล็กอีกครั้งเพื่อให้รับตัวตนของเค้าเข้าไปใหม่
นิ้วหนา กดลงที่รูดจีบสีสดที่แอ่นอยู่ช้าๆ ก่อนที่จะค่อยๆดันเข้าไปที่ระนิ้วจนสุด เล่นเอาคนตัวเล็กละปากออก หลุดครางเบาๆด้วยความรู้สึกเต็มล้น
“อย่าหยุดครับที่รัก เอาเข้าปากครับ” คนเป็นน้องสั่งหลังจากที่เห็นขนมปังหยุดการกระทำ นิ้วแกร่งเริ่มทำหน้าที่เข้าออกอีกครั้ง โดนจุดที่ทำให้คนตัวเล็กถึงกับครางหวิว ตอดรัดนิ้วแกร่งจนขยับแทบไม่ได้
“เสียวไหมครับ”
“อืม” คนตังเล็กช้อนตามองคนเป็นน้องที่กำลังแกล้งเข้าอยู่
ใช่น้องปกป้องแกล้งเค้า
“แล้วในเน็ตสอนอะไรอีกไหมครับ” เสียงแหบพล่าทำเอาขนมปังขนลุกสู้ ก่อนที่จะเริ่มขยับปากอีกครั้ง
“ถ้าไม่มีแล้ว ป้องจะเสร็จในปากนะครับ” รอยยิ้มร้ายๆถูกจุดขึ้น กลายเป็นว่าคนตัวเล็กถูกสะโพกสอบสวนเข้าปากลึกจนถึงคอ มือหนาเริ่มกอบกุมตัวตนของขนมปัง ออกแรงรูดเบาๆช้าๆ
คนตัวเล็กช้อนตามองอย่างน่าสงสาร
“สรุปแล้วในเน็ตสอนอะไรอีกครับ” ปกป้องหยุดนิ้วที่เคลื่อนไหว หลังจากมองหน้าขนมปัง เหมือนเจ้าตัวจะอยากพูดอะไรซักอย่าง ดึงตัวตนของตัวเองออกจากปากเล็ก
“เค้าบอกว่าในน้องป้อง นะ นอนเฉยๆ”
คราวนี้ปกป้องรู้แล้ว
ปกป้องทิ้งตัวลงอีกครั้งนั้งพิงหัวเตียง ยกยิ้มขึ้นมาไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ ก่อนจะจับคนตัวเล็กนั้งบนตัก ตัวตนของทั้งคู่สีกันเบาๆจนเกิดเสียงครางเล็กๆอีกครั้ง
“เริ่มเลยครับ ป้องไม่ไหวแล้ว” เห็นขนมปังเงอะๆงะๆ ปกป้องก็ได้แต่ยิ้มเล็กๆด้วยความเอ็นดูอีกครั้ง
เค้านั้นแหละต้องลงมือสอนเอง
อินเตอร์เน็ตก็คงช่วยไม่ได้
“แบบนี้ครับที่รัก” คนน้องยกตัวคนด้านบนขึ้น แหวกก้นนิ่มๆออกจากัน “จับของป้องครับ” มือเล็กจับแท่งร้อนๆ “ค่อยๆกดตัวลงมาครับ” คนตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย ค่อยๆกดช่องทางรักลงไปช้าๆ จนสุด
หน้าเล็กๆบิดเบี้ยวตามแรงอารมณ์ แช่ค้างไว้อยู่อย่างนั้น
“ขยับตัวครับ เอาแบบที่หนมชอบ” คนด้านล่างเริ่มจับเอวเล็กขยับขึ้นลงช้าๆ ก่อนจะให้คนตัวเล็กเป็นอิสระในการคุมจังหวะด้วยตัวเอง
เสียงเตียงดังเป็นจังหวะ ปกป้องยันตัวเองไว้ด้วยแขนทั้งสอง มองคนตัวเล็กที่กำลังขึ้นลงบนตัวเค้าอย่างพอใจ เสียงครางกระเส่า เหงือตามกรอบหน้า ทำให้เค้าถึงกับอดใจไม่ไหว สวนสะโพกกระแทกเข้าไปหนักๆหลายครั้ง ก้มลงดูดดุ้นตุ่มไตสีหวานจนเริ่มบวม กดจูบผิวขาวจนแดงเป็นจุดๆ
“นะ น้องป้อง ชะ ชอบไหม” เสียงเล็กดังขึ้น ก่อนที่การกระทำจะหยุด
“ชอบครับ เหนื่อยไหม” ปกป้องละกิจกรรมบนตัวขนมปังทั้งหมด ก่อนจะจับจูบคนตัวเล็กที่กำลังพักเหนื่อย
“เหนื่อยอ่า” คนตัวเล็กงอแง แต่ว่าสะโพบดลงบนตักเค้าไม่หยุด
มันยั่วจริงๆโว้ย
“อยากต่อไหมครับ” ปกป้องเริ่มกระแทกสะโพกหนักแต่ช้า ทำเอาคนด้านบนครางหวิว
“อืม” คนตัวเล็กเชิดหน้าด้วยเสียว จนหน้าแกล้ง
“อ้อนก่อนเร็ว” ปกป้องจับคนตัวเล็กพลิกลงเตียงโดยที่ยังเชื่อมต่อกัน ยกขาขึ้นเกี่ยวเอวหนาไว้ แต่ไม่ขยับ ผลทำให้ช่องทางตอดรัดเค้าอย่างแรงจนจะถึงปลายทาง
“อ้อนยัง อ๊ะ ไง” ความวูบโหวงเกิดขึ้นเมื่อคนด้านบนดึงแก่นกายออกจนเกือบสุด และกระแทกกลับเข้าไปอย่างแรง ก่อนที่จะค้างไว้เหมือนลงโทษ
“แบบที่หนมชอบทำ” ตัวตนของคนด้านบนโดนดึงออกอีกครั้ง มันทั้งวูบโหวงและเสียงซ่านจนน้ำตาคลอ
ขนมปังสมองพล่ามัวไปหมด รีบคิดหาวิธีเติมเต็มให้เร็วที่สุด
“ป้องรักหนมหน่อย หนมไม่ไหวแล้วครับ” รอยยิ้มถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง สะโพกสอบเริ่มทำงานอีกครั้งคร่าวนี้เป็นคนข้างบนที่โถมสะโพกลงไม่หยุด
“แรงกว่านี้ไหมครับ” เสียงกระซิบแหบพล่าแทรกเข้าในสมองที่ว่างเปล่า
“แรงอะ อีก”
สะโพกหนาเพิ่มความถี่และความแรงตามคำสั่ง มือหนารูดรังในจังหวะเดียวกัน เสียงเตียงที่ขยับเขยือน เสียงแอร์ เสียงในลำคอ และเสียงครางเล็กๆ ผสมกันอยู่ในอากาศ ก่อนที่คนตัวเล็กจะปลดปล่อยในเวลาต่อมา เพียงอีกไม่กี่วินาทีคนด้านบนก็สุขสมไม่แพ้กัน
“ปีหน้าเราไม่ให้ของขวัญชิ้นนี้แล้ว เราเมื่อย”
ปกป้องพลิกคนตัวเล็กมากอด
“ปีหน้าเราจะไม่เชื่อแมนเมืองแล้วด้วย แมนเมืองคนใจร้าย!”
.
.
รักลูกให้ถูกทาง - รักษากล่าวไว้
บรรยายยาวจนนิ้วล็อก
รัก♥️
SEEVIEW
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น